Από τον Τάκη Χατζή

Η εκλογή νέου προέδρου μοιάζει πλέον σαν μια υποβόσκουσα αίσθηση καταδίκης του πολιτικού συστήματος βγαλμένη από σκοτεινό παραμύθι. Γιατί από αυτή την εξέλιξη θα εξαρτηθεί εάν η χώρα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές ή η παρούσα Κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία.

Στο μεταξύ στα επιτελεία των κομμάτων της συγκυβέρνησης παρατηρείται πυρετός δραστηριότητας, καταστρώνοντας σχέδια, σβήνοντας και γράφοντας ονόματα, με βάση τις εισηγήσεις που έχουν δεχτεί οι πολιτικοί αρχηγοί.

Κορυφαίος πολιτικός παράγοντας ο οποίος είναι γνώστης του παρασκηνίου διαμηνύει ότι «κυρίαρχο ρόλο στις εξελίξεις θα παίξει το πρόσωπο το οποίο θα προκριθεί, θα δεχθεί και τελικά θα προταθεί».
Μεταξύ των ονομάτων που έχουν πέσει στο τραπέζι είναι του Κώστα Καραμανλή, του Δημήτρη Αβραμόπουλου, της Ντόρας Μπακογιάννη, του Φώτη Κουβέλη και της Μαρίας Δαμανάκη.

Πολιτικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι το μεγάλο φαβορί με τις περισσότερες πιθανότητες για να συγκεντρώσει 180 ψήφους είναι ο κ. Κώστας Καραμανλής. Γιατί από τις κατά καιρούς δηλώσεις πολιτικών αρχηγών έχει διαφανεί ότι ο κ. Καραμανλής θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός τόσο από τον κ. Καμμένο- ο οποίος διατηρεί άριστη σχέση μαζί του- όσο και από την μεγάλη πλειοψηφία των ανεξάρτητων βουλευτών οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να μην επιθυμούν εκλογές. 

Η περίπτωση όμως του κ. Καραμανλή παραμένει σε θεωρητικό επίπεδο αφού ο ίδιος έχει εξηγήσει και έχει ξεκαθαρίσει σε στενούς του συνεργάτες τους λόγους για τους οποίους δεν θα δεχόταν μια τέτοιου είδους πρόταση.

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος είναι ο ήπιος πολιτικός ο οποίος έχει προσδιορίσει την πολιτική θέση του στο κέντρο. Παραμένει μακριά από αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις. Φαίνεται να έχει συμπάθειες σε όλους του πολιτικούς χώρους, αλλά ο ίδιος αρνείται πεισματικά να προβεί σε οποιαδήποτε δήλωση ή ακόμα και σχόλιο για το θέμα της Προεδρείας.

Η κ. Δαμανάκη γυρίζει στην Ελλάδα με ζωντανά όνειρα μετά από πενταετή θητεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θέλει να δηλώσει παρούσα στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Το σενάριο που την θέλει να ηγείται της κεντροαριστεράς δεν φαίνεται ελκυστικό στην πλειοψηφία των ηγετικών στελεχών του πολύπαθου πολιτικού χώρου. Το γεγονός ότι για πέντε χρόνια ήταν αποστασιοποιημένη από τα όσα συνέβησαν στην Ελλάδα και σε συνδυασμό του πολιτικού και ιδεολογικού της προφίλ θα μπορούσε να αποτελέσει λύση για την Προεδρεία της Δημοκρατίας.  Με τέτοια εκδοχή πάντως δεν φαίνεται να έχει πολλές πιθανότητες.  

Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, παρά το γεγονός ότι επιθυμεί διακαώς να αντικαταστήσει την κ. Δαμανάκη στις Βρυξέλλες, δεν θα έλεγε όχι σε μια τόσο τιμητική πρόταση. Παρά το γεγονός ότι φαντάζει αδύνατη μια τέτοια λύση ένεκα του χαρακτήρα της πρώην Υπουργού, εάν όμως στηριχθεί σθεναρά από τους κ.κ Σαμαρά και Βενιζέλο ενδεχομένως να είχε τύχη.

Ο κ. Φώτης Κουβέλης μετά την παταγώδη αποτυχία του κόμματός του- όπως είχε συμβεί και με τον Κωστή Στεφανόπουλο- έχει ελπίδες να προταθεί και να στηριχθεί ακόμα και από αρκετά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Θα είναι ωστόσο μια λύση ανάγκης γιατί ο Κουβέλης δεν έχει την στόφα για ένα τόσο δύσκολο πόστο αυτή την ιστορική στιγμή για την Ελλάδα.