Αυτό λέει ο λαός μας και δυστυχώς η Αττική μας έχει πάθει πολλά μέχρι σήμερα και κανείς «επίσημος» δεν συγκινείται για να μάθει από αυτά …
Από την έλλειψη πυροσβεστικής πρόβλεψης και προστασίας, που της στοίχισε εκατοντάδες καμένα στρέμματα γης και μείωσε δραματικά τους πράσινους πνεύμονες του Λεκανοπεδίου, έως και τα σχεδόν ανύπαρκτα αντιπλημμυρικά έργα που χρειαζόντουσαν πριν και μετά τις φωτιές και ποτέ δεν ολοκληρώθηκαν, (ή μάλλον, δεν ξεκίνησαν στ αλήθεια), μετατρέποντας τους δρόμους της σε μια απέραντη λίμνη, κάθε φορά που βρέχει λιγάκι παραπάνω από το συνηθισμένο…
Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αθήνα, τα παρακολουθώ χρόνια τώρα, (ακούγοντας συγχρόνως από τα «επίσημα χείλη» των κατά περιόδους Περιφερειαρχών τα «θα»), όμως συνεχίζω να χρειάζομαι …βάρκα και σωσίβιο, κάθε που χειμωνιάζει, προσπαθώντας να φτάσω από τη Νέα Σμύρνη που μένω, στην αδελφή μου στη Γλυφάδα…
Δεν θέλω πια να πηγαίνω συχνά την αγαπημένη μου βόλτα μέχρι το Σούνιο, γιατί το βλέμμα μου συναντάει στη διαδρομή κρανίου τόπο, στη θέση που κάποτε υπήρχαν όμορφα δέντρα…
(Αφήστε δε που βλέπω, περνώντας από μπροστά, «κουφάρι» το «Ελληνικό», το αεροδρόμιο που ξεκίναγα τις πτήσεις μου τόσα χρόνια που δούλευα για την Ολυμπιακή και πονάει η ψυχή μου!)
Μου χουν στερήσει, (μας έχουν στερήσει ίσως θα πρεπε να πω καλύτερα), με την αδιαφορία τους, το δικαίωμα να προσφέρω στα παιδιά μου τις υπέροχες εικόνες της Αττικής, των δικών μου παιδικών χρόνων…
Δόξα σοι ο Θεός, έχω δουλέψει πάρα πολλά χρόνια στη ζωή μου, κι έχω εισπράξει τις ηθικές επιβραβεύσεις από τους εργασιακούς μου χώρους… Ίσως θα πρεπε πλέον «ν αράξω», και να κάνω τα στραβά μάτια στον «ωχαδερφισμό» της Πολιτείας γι αυτά που θα πρεπε (και θα μπορούσε) να κάνει αλλά ποτέ δεν έκανε, και να πω με τη σειρά μου «τι θες μωρέ και μπερδεύεσαι… Δεν αλλάζει τίποτε έτσι κι αλλιώς…»
Αλλά…
Αλλά μπορεί να τ’ άργησα, όμως αποφάσισα πλέον να κάνω κι εγώ κάτι για όλα αυτά… Όσο και όσα καταφέρω…
Ένα;; Πέντε;; Εκατόν πέντε;; …Θα δείξει… Η ουσία κρύβεται στην προσπάθεια και στο να χεις στόχο… Και δεν μπορεί… Κάτι θ αφήσω πίσω μου μετά…
Κάτι θα καταφέρω, κάποια «λιμνάζοντα νερά» (μεταφορικά, για την κατάσταση και κυριολεκτικά, για την «λίμνη» - παραλιακή λεωφόρο), θα ταράξω, κάποιου στρογγυλοκαθισμένου στο γραφείο του κοιμισμένου θα «ανατρέψω» την χειμέρια νάρκη!
Κι αν δω ότι δεν…
Ε… Δεν είμαι «ερωτευμένος» με καμιά καρέκλα! …Θα παραιτηθώ και θα συνεχίζω να φωνάζω στους «κακούς» και θα βοηθάω τους «καλούς»!
Σας αποχαιρετώ, με το παλιό τραγούδι, (και θα το πιάσετε το… υπονοούμενο!):
«Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς…»
Φιλικά συμπολίτες μου,
Γρηγόρης Δεσύπρης
Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος
Νότιου Τομέα Αττικής
Με την «Ανατροπή στην Αττική» - Πέτρος Μαντούβαλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παράκληση να είστε κόσμιοι στους χαρακτηρισμούς σας, επειδή είναι δυνατόν επισκέπτες του ιστολογίου να είναι και ανήλικοι.
Τα σχόλια στα blogs υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.
HELLAS 2 NEWS blogg