Είναι «μπαμπούλας» οι εκλογές;

(Του Γρηγόρη Δεσύπρη)
Σε λίγη ώρα έχουμε την ψηφοφορία για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Που μέχρι στιγμής, αν δεν συμβεί κάποιος… σεισμός και καταποντισμός, φαίνεται πως δεν θα επιτευχθεί. Δυστυχώς ή ευτυχώς, συνδέθηκε με την διατήρηση ή απομάκρυνση...

... (μέσω εκλογικής διαδικασίας), της συγκυβέρνησης Σαμαρά Βενιζέλου, δύο πρώην πολιτικών εχθρών που τους ένωσε μία φαρδιά πολυθρόνα!

Το καθεστώς που επέβαλαν μέχρι σήμερα, αυτό της πραξικοπηματικής αυθαιρεσίας που έφεραν τα ιερατεία της προπαγάνδας τους, επισείοντας πάνω από τα κεφάλια μας τους φόβους για αποσταθεροποίηση της Δημοκρατίας εάν εκλεγεί άλλο κόμμα εκτός από το δικό τους, στην ουσία εξέφρασε τον φόβο για αποσταθεροποίηση της δικτατορικής τους ηγεμονίας, του αποικιοκρατικού, κυβερνητικού τους οικοδομήματος των εραστών της καρέκλας γύρω από το τραπέζι της εξουσίας.

Αγαπητέ φίλε και φίλη, εάν τελικώς προκύψουν σήμερα το απόγευμα εκλογές, δεν πρέπει να τις δεις σαν «μπαμπούλα»…

Τις προβλέπει το Σύνταγμα της Ελλάδος κι αυτό (το Σύνταγμα), αναφέρεται στην Πολιτεία που θεμελιώνει μια έννομη τάξη. Είναι μια διακήρυξη Εθνικής υπόστασης και ανεξαρτησίας.

Ο Μάνεσης, θεωρεί «την πιο ολοκληρωμένη έννοια του Συντάγματος τη σύνθετη, την τυπική και ουσιαστική μαζί, ως θεμελιώδη νόμο, αυξημένη τυπική δύναμη με θεμελιώδεις αρχές και κανόνες που διέπουν κατά βάση τη συγκρότηση και την άσκηση της κρατικής εξουσίας και της εν γένει κοινωνικής συμβίωσης διασφαλίζοντας την πολιτική ενότητα της κοινωνίας».

Υπάρχει λοιπόν στις μέρες μας κάτι που να δικαιολογεί «έννομη τάξη»; Είναι νομιμοποιημένη η σύμπραξη Σαμαρά Βενιζέλου και οι πολιτικές τους; Έχουν τη σφραγίδα του λαού οι υπογραφές τους στις επιστολές που αντάλλαξαν με τους Γερμανούς επικυρίαρχους, υποσχόμενοι γη και ύδωρ για να πάρουν ανταλλάγματα αμφιβόλου αξίας; Είχαν καταθέσει τα σχέδιά τους ενώπιον όλων πριν από τις εκλογές του 2012 και πριν ζητήσουν τη ψήφο που τελικώς τους δόθηκε;

Και εάν υποθέσουμε πως ο Ελληνικός λαός δεν γνώριζε τότε, σήμερα, με τα πάντα όσα ακολούθησαν έκτοτε, στο φως του υπέρλαμπρου ήλιου της Πατρίδας μας, δεν υπάρχουν δικαιολογίες.

Με ρωτούν πολλοί που «ανήκω»…

Το ανήκω σημαίνει και «αποτελώ τμήμα της περιουσίας κάποιου».

Έτσι λοιπόν η επιλογή μου είναι να μην ανήκω πουθενά, αλλά να προωθώ, να μοιράζομαι και να βασίζω τις ιδέες μου στην Ιδεολογία του ότι η ασκούμενη Πολιτική μιας χώρας, πρέπει να περιλαμβάνει κοινωνική δικαιοσύνη, να περιλαμβάνει τόσο τις αρχές της κοινωνικής ισότητας και αλληλεγγύης, όσο και τα ατομικά δικαιώματα.
Ο θεσμικός ρόλος του κράτους, πρέπει να επεκτείνεται στη διευθέτηση κοινωνικών ζητημάτων όπως η ανεργία, η υγειονομική περίθαλψη και η μόρφωση. Παράλληλα, θα πρέπει αυτός που έχει αντίθετες από μένα ιδέες, να αντιμετωπίζεται με σεβασμό και μετριοπάθεια, μέσα από έναν διάλογο με ίσους όρους.

Μέχρι σήμερα την συστεγάζω σε Πολιτικά οικοδομήματα που πιστεύω πως σκέφτονται και πράττουν αναλόγως. .. Στην πορεία, επαληθεύομαι ή διαψεύδομαι… Και εάν οι «συγκάτοικοι» αλλάζουν κάποια στιγμή απόψεις, υπάρχει πάντα η δυνατότητα… μετακόμισης!

Φιλικά,
Γρηγόρης Δεσύπρης